...μια εικόνα χίλιες λέξεις...

Πηγή: topontiki.gr

Καταχρηστική η επίσχεση

Νέα ήθη στον τομέα της εργασίας εισαγάγει ο Άρειος Πάγος καθώς έκρινε καταχρηστική την κίνηση να προβούν σε επίσχεση εργασίας οι εργαζόμενοι που δεν πληρώνονται από τον εργοδότη τους. Με την ίδια πάντως απόφαση, οι ανώτατοι δικαστές αποφάνθηκαν ότι είναι παράνομη η απόλυσή τους.

Ακολουθώντας τη "σολομώντειο λύση", οι ανώτατοι δικαστές της χώρας έκρινα πως είναι καταχρηστική η επίσχεση εργασίας, στην οποία είχε προβεί εργαζόμενος επειδή δεν πληρωνόταν. Αντίθετα οι αρεοπαγίτες έκριναν παράνομη την απόλυσή του.
Με αυτή την απόφαση καθίσταται σαφές πως ο εργαζόμενος ο οποίος δεν πληρώνεται, έχει καταρχήν τη δυνατότητα να προβεί σε επίσχεση εργασίας, δηλαδή, να απέχει από την εργασία του, μέχρι ο εργοδότης του να του καταβάλει (πληρώσει) τις καθυστερούμενες αποδοχές του.
Όμως, η επίσχεση εργασίας πρέπει να γίνεται στο πλαίσιο των ορίων της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών που προβλέπει το άρθρο 281 του Αστικού Κώδικα, επισημαίνεται στη δικαστική απόφαση και υπογραμμίζεται ότι σύμφωνα με την εργατική νομοθεσία (Ν. 2112/1920 και 3198/1955) η καταγγελία της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου για να είναι έγκυρη πρέπει να γίνεται εγγράφως και να καταβληθεί παράλληλα η νόμιμη αποζημίωση ασχέτως του λόγου που προκάλεσε την καταγγελία, εκτός εάν έχει υποβληθεί σε βάρος του μισθωτού μήνυση για διάπραξη αξιόποινης πράξης (κλοπή, κατάχρηση κ.λπ.).
Σύμφωνα με το ιστορικό, που αναφέρεται στη δικαστική απόφαση, θερμαστής προσελήφθη το 1987 σε συνεταιριστικό εργοστάσιο παστερίωσης γάλακτος στη Μαγνησία, το οποίο το 1993 παρουσίασε μεγάλο οικονομικό πρόβλημα.
Έτσι, καθυστέρησε την καταβολή των αποδοχών του θερμαστή ύψους 14.000 ευρώ και ο τελευταίος άσκησε το δικαίωμα επίσχεσης.
Η επιχείρηση κάλεσε τον εργαζόμενο να προσέλθει στην εργασία του δηλώνοντας ότι θα του καταβάλει μέρος των οφειλόμενων αποδοχών, αλλά ο εργαζόμενος αρνήθηκε και έτσι του επιβλήθηκε πειθαρχική ποινή στέρησης αποδοχών δέκα ημερών λόγω αδικαιολόγητης απουσίας, ενώ τον κάλεσε να της γνωστοποιήσει εάν έχει πρόθεση να συνεχίσει ή όχι την εργασία του.
Όταν ο θερμαστής δεν ανταποκρίθηκε, η επιχείρηση κατήγγειλε τη σύμβαση εργασίας, χωρίς όμως να καταβάλει αποζημίωση.
Η υπόθεση έφτασε τελικά στα δικαστήρια, τα οποία και έκριναν ότι η επίσχεση εργασίας υπερβαίνει τα όρια που διαγράφονται στο άρθρο 281 του Αστικού Κώδικα (καλή πίστη κ.λπ.) και δεν δικαιούται τους μισθούς υπερημερίας, καθώς η καθυστέρηση καταβολής των αποδοχών δεν οφειλόταν στην υπαιτιότητα ή δυστροπία της επιχείρησης, αλλά στην ιδιαίτερα δυσχερή οικονομική κατάσταση που είχε περιέλθει, την οποία και γνώριζε ο θερμαστής.
Αντίθετα, κρίθηκε παράνομη η μη καταβολή αποζημίωσης μετά την καταγγελία της σύμβασης εργασίας, ανεξάρτητα εάν η συμπεριφορά του εργαζόμενου ήταν αντισυμβατική και η καταγγελία κρίθηκε παράνομη.

πηγή: news247.gr

Κάτι που οι εργοδότες δεν θα ήθελαν με τίποτα να ξέρεις!!!!

Επίσχεση, Εργασίας μισθωτών

Το δικαίωμα της επίσχεσης ή κατάσχεσης ή παρακράτησης, είναι κατ’ ένσταση προσβαλλόμενο ενοχικό δικαίωμα. Στο Εργατικό Δίκαιο και ειδικά στη σύμβαση εργασίας, το δικαίωμα αυτό παρουσιάζει κάποια ιδιομορφία: αυτό σημαίνει ότι μπορεί να ασκηθεί αυτό από τον μισθωτό, όταν ο εργοδότης καθυστερεί την καταβολή των οφειλομένων αποδοχών του ή δεν εκπληρώνει τις νόμιμες ή συμβατικές του υποχρεώσεις στα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας ή με τη συμπεριφορά του ο εργοδότης προσβάλει την προσωπικότητα του εργαζομένου. Ασκώντας το δικαίωμα της επίσχεσης εργασίας ο μισθωτός δικαιούται να δηλώσει στον εργοδότη ότι διακόπτει την απασχόλησή του μέχρι να του καταβληθούν οι καθυστερούμενες αποδοχές ή να συμμορφωθεί ο εργοδότης με τις νόμιμες υποχρεώσεις του και να απέχει από τα καθήκοντα της εργασίας του. Κατά το χρονικό διάστημα της επίσχεσης εργασίας ο εργοδότης περιέρχεται σε κατάσταση υπερημερίας, γι\' αυτό οι μισθωτοί δεν υποχρεούνται να παρέχουν εργασία ούτε και να παρουσιάζονται στην επιχείρηση, αλλά έχουν δικαίωμα να απασχοληθούν σε άλλο εργοδότη, για αντιμετώπιση βασικών τους αναγκών. Οπωσδήποτε όμως πρέπει ο μισθωτός, που ασκεί το δικαίωμα της επίσχεσης εργασίας, να βρίσκεται πάντοτε στη διάθεση του εργοδότη, εφόσον αρθεί η υπερημερία του, για να αναλάβει εργασία (Α.Κ. 656, Υπ. Εργασίας 1669/10.09.1982).
Η επίσχεση εργασίας έχει ως αποκλειστικό και μόνο σκοπό να υποχρεώσει τον εργοδότη να καταβάλει στο μισθωτό τις δεδουλευμένες και καθυστερούμενες αποδοχές. Δεν μπορεί να ασκηθεί επίσχεση εργασίας με σκοπό τον εξαναγκασμό του εργοδότη για αυξήσεις αποδοχών ή άλλες παροχές που δεν είναι ληξιπρόθεσμες. Η επίσχεση εργασίας αποτελεί μονομερή δικαιοπραξία που ισχύει από τη στιγμή που περιέρχεται σε γνώση του εργοδότη. Το δικαίωμα της επίσχεσης εργασίας μπορεί να ασκηθεί και όταν ο εργοδότης προσκαλεί τον μισθωτό, που άκυρα απέλυσε να αναλάβει εργασία, χωρίς όμως να εξοφλεί ταυτόχρονα και τους μισθούς υπερημερίας, δηλαδή, τις αποδοχές από την άκυρη απόλυση μέχρι επάνοδο στην εργασία.
Όταν ο μισθωτός απέχει από την εργασία του, ασκώντας το δικαίωμα επίσχεσης εργασίας για βάσιμες αξιώσεις του, ο εργοδότης δεν μπορεί να θεωρήσει λυμένη τη σύμβαση εργασίας και γίνεται υπερήμερος ως προς την αποδοχή των υπηρεσιών του εργαζόμενου, εφόσον αποκρούει την προσφορά του χωρίς να προβαίνει σε νόμιμη καταγγελία της σύμβασης εργασίας.
Το δικαίωμα επίσχεσης εργασίας από πολλούς μαζί (ομαδική επίσχεση) υποστηρίζεται ότι μπορεί να ασκηθεί, γι αυτό και εμφανίζει ομοιότητες με την απεργία, με την οποία δεν πρέπει να συγχέεται.