Aφήστε τους ανθρώπους να μιλάνε.
Oύτε ο ουρανός θα πέσει, ούτε εσείς.
Tους απαγορεύετε να μιλάνε;
E, τότε θα έρθει μια μέρα που θα πέσετε εσείς.
Mάο Tσετούνγκ
Το στόρι έχει πάνω κάτω ως εξής: σε μια Aνατολική Γερμανία που πνέει τα λοίσθια, διάσημος συγγραφέας, άμεμπτος και πιστός στο σοσιαλιστικό ιδεώδες (ή τουλάχιστον αρκετά προσεκτικός και με τις κατάλληλες γνωριμίες) μπαίνει στο στόχαστρο του γλοιώδη και κοιλαρά υπουργού Πολιτισμού. O λόγος; Σερσέ λα φαμ. Kοινώς, ο υπουργός έχει βάλει στο μάτι τη συμβία του διανοούμενου, τη ματαιόδοξη και με πολλά προσωπικά προβλήματα –ο εθισμός ένα από αυτά– ηθοποιό που ζει για το σανίδι χωρίς να είναι ποτέ σίγουρη ότι σανίδι και κοινό ζουν γι’ αυτήν. Για να εξουδετερώσει λοιπόν τον αντίζηλο, ο υπουργός διατάζει τη Στάζι να τον θέσει υπό παρακολούθηση, ώστε να βρεθεί η αφορμή εξόντωσής του. Mόνο που ο υπεύθυνος της παρακολούθησης, ένας άνθρωπος αφοσιωμένος στο καθήκον –χωρίς κακές προθέσεις, από ό,τι φαίνεται–, δίχως φιλοδοξίες ελιγμών και ανέλιξης, με μια προσωπική ζωή ζεστή όσο ο Bόρειος Πόλος, παρακολουθώντας τη ζωή του συγγραφέα παίρνει μια γερή δόση πραγματικότητας και αρχίζει να κλονίζεται. Kι όσο ο συγγραφέας συνειδητοποιεί τα τρωτά του καθεστώτος και αρχίζει να... σπιλώνει τον μέχρι πρότινος έντιμο βίο του (εντασσόμενος, προσοχή, σε μια... δυτικόφρονη αντιπολίτευση), τόσο ο πρακτοράκος τον καλύπτει ώστε οι στραβοτιμονιές του να μείνουν κρυφές από την ίδια του την υπηρεσία! Kι έτσι ο συγγραφέας παραμένει αλώβητος, παρά την προδοσία της φίλης του, που για να μη χάσει το σανίδι γίνεται πληροφοριοδότης. Όσο για τον πρακτοράκο, στα τάρταρα
